De belofte van blockchain was decennia lang helder: een decentraal systeem dat de macht bij de gebruiker legt en corrupte tussenpersonen overbodig maakt. Anno 2025 kijken we echter naar een bizarre omkering van die realiteit. De technologie die bedoeld was voor financiële vrijheid, is verworden tot een exclusieve API voor invloed op het wereldtoneel. Met de opkomst van World Liberty Financial zien we hoe de architectuur van crypto wordt ingezet om regelgeving niet slechts te overtreden, maar volledig irrelevant te maken.
Wie de afgelopen maanden het nieuws rondom de VS heeft gevolgd, zou kunnen denken dat het gratiebeleid van Donald Trump voor figuren als Ross Ulbricht (Silk Road) en Changpeng Zhao (CZ, Binance) slechts politiek theater is. Maar voor wie bekend is met de infrastructuur van digitale valuta, tekent zich een verontrustend patroon af. Er wordt hier geen politiek bedreven, er wordt een nieuw financieel protocol uitgerold.
De lancering van Trumps eigen cryptoproject, World Liberty Financial (WLF), fungeert hierbij als de proof-of-concept. Het laat zien hoe staatsactoren en miljardairs via ‘DeFi-rails’ (Decentralized Finance) sancties en witwasregels kunnen bypassen met een efficiëntie waar het oude SWIFT-systeem niet tegenop kan.
De Latency van TradFi vs. de Snelheid van DeFi
Om de aantrekkingskracht van dit ‘schaduwsysteem’ te begrijpen, moet je kijken naar de latency (vertraging) van geld.
In het traditionele financiële systeem (TradFi) is elke transactie boven een bepaalde drempelwaarde onderhevig aan inspectie. Als jij €10 miljoen overmaakt van Dubai naar New York, gaat dit via correspondentbanken. Elke stap activeert triggers: Know Your Customer (KYC), Anti-Money Laundering (AML) en sanctielijsten. Het is een systeem vol frictie, ontworpen om ‘bad actors’ te filteren.
Het ecosysteem dat nu rondom WLF en partners als Binance wordt gebouwd, elimineert die frictie door gebruik te maken van stablecoins (zoals de nieuwe USD1-token). Het proces werkt als een ‘mixer’ op macro-niveau:
Input: Een entiteit (bijv. een overheid of omstreden miljardair) stort fiat-valuta in de ‘zwarte doos’ van het project.
Tokenisatie: Het geld wordt omgezet in stablecoins op een blockchain. Vanaf dit punt is het geld ‘permissionless’.
Transfer: De tokens verplaatsen zich peer-to-peer. Geen bank die het ziet, geen overheid die het kan bevriezen, tenzij ze controle hebben over de smart contract code (wat in dit geval bij de familie van de president ligt).
‘Influence-as-a-Service’
Dit mechanisme creëert een nieuwe markt: invloed kopen via liquiditeit. Een technisch fascinerend, maar ethisch zeer dubieus voorbeeld is de rol van Justin Sun.
Sun, de architect achter de TRON-blockchain, stond jarenlang op de radar van toezichthouders. Zijn netwerk staat in security-kringen bekend als de favoriete snelweg voor cybercriminaliteit vanwege de lage fees en hoge transactiesnelheid (USDT op TRON is de standaard voor veel illegale handel). Met een zware fraudezaak van de SEC boven zijn hoofd, deed Sun wat in het oude systeem onmogelijk was: hij kocht zich direct in bij de macht.
Door $75 miljoen aan liquiditeit te verschaffen aan WLF, veranderde zijn status van ‘verdachte’ naar ‘strategisch adviseur’. De SEC-zaak verdampte. Technisch gezien is dit een exploit van het politieke systeem: door gebruik te maken van pseudonieme wallets en on-chain transacties, wordt smeergeld onzichtbaar gemaakt en gepresenteerd als “investering in innovatie”.
De ‘Circular Dependency’ van Binance en de VAE
Nog complexer wordt het als we kijken naar de geopolitieke implicaties. Uit analyses van on-chain data en onderzoeksjournalistiek blijkt dat er een driehoeksverhouding is ontstaan die doet denken aan een witwasconstructie.
Het in de VAE gevestigde staatsfonds MGX wilde $2 miljard investeren in Binance. Direct overmaken zou alarmbellen doen rinkelen in Washington. De oplossing? De transactie werd gerouteerd via de token-verkoop van WLF.
-
De flow: VAE -> World Liberty Financial -> Binance.
-
De output: De VAE kreeg plotseling toegang tot zwaar gereguleerde Amerikaanse AI-chips, en Binance zag zijn juridische problemen in de VS verdwijnen.
Dit is geen handel meer, dit is chanteren met liquiditeit. De blockchain dient hier niet voor transparantie, maar als een obfuscatie-laag om de herkomst en het doel van de geldstroom te verhullen voor het publiek en parlementaire controle.
Systeembron voor Criminaliteit
Het gevaar is dat deze “high-level” corruptie doorsijpelt naar de basis. Als de poortwachters van de crypto-industrie (zoals Binance, dat nu effectief politieke immuniteit geniet) niet meer gedwongen worden om regels te handhaven, staat de deur wagenwijd open.
Het recente ICIJ-rapport “The Coin Laundry“ bevestigt dit met harde data. Terwijl de politieke top elkaar de hand schudt, blijven Binance-wallets fungeren als doorgeefluik voor Chinese misdaadsyndicaten en drugskartels zoals Sinaloa. De “on-ramp” naar het financiële systeem is gecompromitteerd. Zolang de top van de piramide profiteert van ongereguleerde stromen, is er geen incentive om de bodem schoon te vegen.
Conclusie: Een bug of een feature?
We staan op een kruispunt in de financiële geschiedenis. De tech-sector heeft een tool gebouwd die transacties onstuitbaar maakt. Dat was bedoeld om dissidenten te beschermen tegen autoritaire regimes. De ironie is dat diezelfde tool nu door autoritaire figuren wordt gebruikt om zich te onttrekken aan democratische controle.
Het “permissionless” ideaal van crypto is gekaapt. Het is niet langer een instrument voor de unbanked, maar een vrijbrief voor de untouchables.
Wat denk jij? Is dit het onvermijdelijke eindstation van ongereguleerde tech, of kan Europese wetgeving zoals MiCA hier een muur tegen optrekken? En hoe kijk jij als tech-liefhebber naar de ethiek van privacy-coins in deze context?
Geef een reactie